Ο Winnicott εννοούσε, με αυτόν τον όρο, να υποδείξει καταστάσεις στην οποία ο ασθενής ένιωθε μια βαριά αίσθηση υποκειμενικής αχρηστίας, ανυπαρξίας. Ο ψευδής εαυτός προέρχεται από μια μη ικανοποιητική πρωταρχική σχέση μητέρας-παιδιού, επομένως από μια μητέρα που δεν ανταποκρίνεται ικανοποιητικά ανάγκες του παιδιού. Σε αυτή την περίπτωση δεν γίνεται πολύς λόγος για τις φυσιολογικές ανάγκες, αλλά για ανάγκες ανάπτυξης, παντοδυναμίας, δημιουργίας. Η μητέρα διακόπτοντας απότομα την υποκειμενική παντοδυναμία του βρέφους εμποδίζει την ανάπτυξη του αληθινού εαυτού: έτσι σχηματίζεται ο ψευδής εαυτός, ένας εαυτός χωρίς υποκειμενική ενέργεια, φτιαγμένοςαπό συγκατάβαση, έλλειψη δημιουργικότητας, χωρίς ορμή. Ο ψεύτικος εαυτός επομένως έρχεται να διαμορφωθεί ως παθολογία που συνδέεται με ελλείψεις που υπάρχει στο περιβάλλον του βρέφους, από ανεπάρκειαμητρικής φροντίδας.

Εκτός από την ανάγκη του οργανισμού να διατηρήσει και να ενδυναμώσει την υπόστασή του, υπάρχουν επιπρόσθετες – μαθημένες ανάγκες του ατόμου, οι δύο βασικότερες των οποίων είναι η ανάγκη για αποδοχή από τους άλλους και η ανάγκη
για αποδοχή από το ίδιο το άτομο.
παίζει σημαντικό ρόλο η αποδοχή του εαυτού μας για την ψυχοσύνθεση μας τα προβλήματα δημιουργούνται από την παιδική μας ηλικία οταν εχουμε επικριθεί οταν είμαστε παιδιά ,δεν πραγματώσαμε τις επιθυμίες μας οι κανόνες που μας έθεσαν η οικογένεια,η κοινωνία ,το σχολείο είχαν πάντα τον πρώτο ρόλο οι επιθυμίες είχαν κλειδωθεί στο ασυνείδητο που δεν μπορεί ούτε να παραμεριστεί ούτε να αναχαιτιστεί τότε αυτές οι ασυνείδητες επιθυμιες στην ενήλικη ζωή βγαίνουν στην επιφάνεια κ νιώθουμε ένα κενό κ δεν καταλαβαίνουμε τι φταίει ,φταίει ότι δεν εκπληρωθήκαμε σαν άτομο δεν αποδεχτήκαμε τον εαυτό μας ποτέ δεν είναι αργά να αγαπήσουμε κ να σεβαστούμε τον εαυτό μας αν αποδεχτούμε το εγώ μας τότε θα μας αποδεχτούν κ οι άλλοι κ η αποδοχή σημαίνει κ αγάπη κόπου υπάρχει αγάπη υπάρχει φως κ ελπίδα .

 

Για να ‘μαι ευχάριστος σε όλους,
-κι ακόμα και στον εαυτό μου-
έκρυψα πάντοτες με μάσκες 
που αρέσουνε το πρόσωπο μου
.
κι άλλαξα τόσες στη ζωή μου,
που τώρα πια να μη μπορώ
τ’ αληθινό το πρόσωπο μου
να πω ποιο είναι μήτ’ εγώ!
.
Έτσι, ο θάνατος σα θα ‘ρθει,
δε θα ‘ναι η στέρηση μεγάλη:
θ’ αφήσω μιαν ανυπαρξία
για να περάσω σε μιαν άλλη …

ΚΩΣΤΑΣ ΟΥΡΑΝΗΣ: ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ας γίνει το ποίημα τροφή για σκέψη κ κίνητρο αυθεντικότητας κ ειλικρίνειας

Η αυτογνωσία παραμένει το μεγάλο ζητούμενο της προσωπικής ανάπτυξης. Όσο περισσότερο καταλαβαίνουμε ποιοι είμαστε, τόσο καλύτερα εξοπλισμένοι είμαστε για να αντεπεξέλθουμε σε οτιδήποτε. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι έχουν αυτογνωσία. Δηλαδή πιστεύουν ότι σκέφτονται, αισθάνονται, συμπεριφέρονται και αντιδρούν με λογική. Αλλά αυτό είναι το μισό της αυτογνωσίας. 

Το άλλο μισό και το πιο δύσκολο, είναι να γνωρίζουμε πώς μας αντιλαμβάνονται οι άλλοι και πώς τους επηρεάζουμε. Και εκεί είναι που όλα πάνε στραβά. Η κατανόηση του ποιος είσαι και πώς λειτουργείς στον κόσμο, είναι ίσως το μοναδικό πράγμα που ανοίγει την πόρτα στην αλλαγή.

Έχουμε ρυθμιστεί να πιστεύουμε ότι αυτό που σκέφτονται οι άλλοι για εμάς δεν έχει μεγάλη σημασία. Ή τουλάχιστον ότι η δική μας γνώμη έχει μεγαλύτερη σημασία. Υποτίθεται ότι ζούμε τη ζωή με τους δικούς μας όρους. Και ναι και όχι…
Αλήθεια αν σας ρωτούσε κάποιος: «Τι νομίζεις ότι θα έλεγαν για σένα ο σύντροφός σου, οι γονείς σου, οι φίλοι σου, αν τους ρωτούσαν εν απουσία σου;», τι θα λέγατε;

Όλοι οι άνθρωποι έχουν πρόβλημα με αυτήν την ερώτηση. Μπορούν να πουν πώς τους συμπεριφέρονται οι άλλοι άνθρωποι, αλλά θα δυσκολευτούν να δουν τον εαυτό τους καθαρά από μια εξωτερική οπτική γωνία. Και αυτό υπονομεύει την προσωπική τους ανάπτυξη.

Προσπαθήστε να θυμηθείτε τον κόσμο πριν από τον Covid-19. Ένας κόσμος ταξιδιών, μαζικών εκδηλώσεων, κοινωνικών συναναστροφών, χωρίς καθόλου σκέψη για αρρώστιες. Ένας κόσμος χωρίς μάσκες, lockdown, καθημερινές διαδικτυακές συναντήσεις. Ένας κόσμος στον οποίο ήταν αδιανόητο το να δουλεύεις από το σπίτι.
Τρία χρόνια από τον ερχομό του, κι ακόμα προσπαθούμε να ανταπεξέλθουμε σε αυτά που μας κληρονόμησε. Κοινωνικά, έχει αλλάξει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούμε, με κυρίαρχη την διαδικτυακή επαφή, λιγότερες καθημερινές προσωπικές αλληλεπιδράσεις, περισσότερη μοναξιά, φόβο, απομόνωση κ.α..

Αλλά το βαθύτερο κόστος, μπορεί να είναι στη συλλογική μας αυτογνωσία. Κι αυτό επειδή, μειώνοντας τον χρόνο που περνάμε με άλλους ανθρώπους, χάνουμε ένα σημαντικό μέσο κατανόησης του ποιοι είμαστε.

Οι ανθρώπινες αλληλεπιδράσεις μας παρέχουν μεγάλης σημασίας κοινωνικές πληροφορίες για τους άλλους και για τον εαυτό μας. Λαμβάνουμε σχόλια και ενδείξεις (κάποιες προφανείς, κάποιες κρυμμένες) για το πώς μας βλέπουν και πώς αισθάνονται οι άλλοι για εμάς και πώς τους επηρεάζουμε.

Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούμε σε διάφορα κοινωνικά περιβάλλοντα, μας βοηθά να κατανοήσουμε τη θέση μας στον κόσμο. Μας επιτρέπει να δοκιμάσουμε τα λόγια και τις συμπεριφορές μας, μας εκθέτει σε σχόλια που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να κάνουμε αναπροσαρμογές. Και όλα αυτά μας βοηθούν να χτίσουμε μια ακριβή αυτοαντίληψη.

Ο καθένας μπορεί να οικοδομήσει και να βελτιώσει την αυτογνωσία του. Κανείς μας δεν γεννιέται με αυτογνωσία. Αλλά ανεξάρτητα από το πού ξεκινάτε, μπορείτε να γνωρίσετε τα τρωτά σημεία, τα ερεθίσματα, τις αντιδράσεις σας στο άγχος, την κριτική και τις συγκρούσεις και να μάθετε να ανταποκρίνεστε με υγιείς τρόπους.

Παρατηρήστε για παράδειγμα, πώς αντιδράτε όταν βρίσκεστε υπό πίεση, άγχος ή σύγκρουση. Οχυρώνεστε και χτυπάτε την πόρτα πίσω σας; Μήπως θυμώνετε άγρια και κλείνεστε στον εαυτό σας ή πέφτετε με τα μούτρα στην δουλειά; Καταφεύγετε στο ποτό; Ανοίγετε το ψυγείο; Αναζητάτε ναρκωτικά; Αρπάζετε την πιστωτική κάρτα σας και πάτε για ψώνια;

Είναι μια αντίδραση για την οποία είστε περήφανοι ή όχι; Ποια αρνητικά συναισθήματα φουντώνουν; Όσο περισσότερο καταλαβαίνετε τον τρόπο με τον οποίο αντιδράτε, τόσο καλύτερα θα βρείτε την θέση σας στον μπερδεμένο κόσμο μας.

Οι άνθρωποι που έχουν επίγνωση του εαυτού τους, είναι πιστοί στις αξίες τους, αλλά δεν μιλούν και δεν ενεργούν χωρίς να υπολογίζουν το κόστος. Τους ενδιαφέρει τι σκέφτονται οι άλλοι για αυτούς, αλλά δεν τους κυβερνά. Καταλαβαίνουν ότι η αλήθεια μπορεί να βλάψει και ξέρουν πότε να την μετριάσουν και πότε να την κρατήσουν γι αυτούς.

Αδράξτε λοιπόν, ευκαιρίες για να είστε έξω στον κόσμο, ακόμα κι αν είστε ντροπαλοί ή εσωστρεφείς. Αναζητήστε επίσης ανθρώπους διαφορετικούς από σας κι όχι μόνο αυτούς που έχουν αντίστοιχες απόψεις και αξίες με τις δικές σας. Άτομα με τα οποία διαφωνείτε έντονα. Άνθρωποι που μερικές φορές θέλετε να τους χτυπήσετε ή να τους φωνάξετε. Μέσα από αυτές τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, θα καλλιεργήσετε ένα ανοιχτό μυαλό. Επιδιώξτε να ακούσετε σχόλια για τον εαυτό σας, που είτε μπορείτε να αγνοήσετε, ή να τα χρησιμοποιήσετε για τη δική σας προσωπική ανάπτυξη.

Πάνω απ ‘όλα, θα αναπτύξετε ανεκτικότητα. Αυτό μπορεί να είναι αυτό που χρειάζεται περισσότερο από όλα ο κόσμος.

Επιμέλεια κειμένου: Συντακτική ομάδα Α.Λ.Π

Η ζωή είναι περίεργη και πολλά πράγματα είναι παράδοξα, δεν έχουν δηλαδή νόημα. Φαινομενικά αντιφατικές ιδέες, συχνά μπορούν να συνυπάρχουν. Ας ρίξουμε μια ματιά σε ένα παράδοξο που όλοι το κάνουμε κατά κόρον .

Είμαστε καλύτεροι στο να λύνουμε τα προβλήματα των άλλων παρά τα δικά μας.
Πόσο καλός είσαι στο να δίνεις σοφές συμβουλές στους φίλους σου; Κάνεις το ίδιο και στον εαυτό σου;

Το να αποστασιοποιείσαι από ένα πρόβλημα, σε βοηθά να το δεις πιο αντικειμενικά και να σκεφτείς την καλύτερη λύση. Το να βλέπεις τον εαυτό σου ως 3ο άτομο, δημιουργεί ένα παρόμοιο επίπεδο αποστασιοποίησης, σαν να βοηθούσες έναν φίλο με το πρόβλημά του. Έτσι, αν θέλετε να βοηθήσετε τον εαυτό σας, φανταστείτε ότι βοηθάτε έναν φίλο. Διότι αν θες πραγματικά να βοηθήσεις ένα φίλο σου θα πρέπει να του μιλήσεις ειλικρινά κ ας τον Πληγώσεις διότι ίσως έτσι πετύχει καλύτερα αποτελέσματα στη διαχείριση του εαυτού του κ του προβλήματος που αντιμετωπίζει πόσοι από εμάς χρησιμοποιούμε μια απέναντι πολυθρόνα κ βάζουμε τον εαυτό μας κ τον κριτικάρουμε αληθινά διότι μόνο η συνειδητοποίηση επιφέρει κ τη βελτίωση κ ίσως κ τη λύση και λέω ίσως διότι η λύση μπορεί να επιφέρει κ συγκρούσεις κ ίσως δε μπορούμε να τις αντιμετωπίσουμε .

Πρέπει να βρίσκουμε τρόπους να κάνουμε τη ζωή μας πιο λειτουργική κ χαρούμενη διότι η μόνωση του προβλήματος δε μας δίνει ευχαρίστηση κ απόλαυση

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΜΑΣ

Η έννοια του εαυτού μας

Η έννοια του εαυτού αποτελεί μια από τις βασικές παραμέτρους της θεωρίας προσωπικότητας. Ορίζεται ως το κομμάτι εκείνο του αντιληπτικού πεδίου που διαφοροποιείται και αναγνωρίζεται ως «εγώ» ή «εμένα». Αποτελεί το μέρος του οργανισμού που αναφέρεται στη συνειδητοποίηση της ύπαρξης και της λειτουργικότητας του. Ο ίδιος ορίζει τον εαυτό «ως σταθερά οργανωμένο εννοιολογικό σύνολο, που αποτελείται από τις αντιλήψεις του ατόμου και για τις σχέσεις του «εγώ» ή του «εμένα» με τους άλλους και τις ποικίλες πλευρές της ζωής καθώς και τις αξίες που σχετίζονται με αυτές τις αντιλήψεις. Η έννοια του εαυτού είναι ταυτόσημη με αυτή της αυτοαντίληψης και της αυτό-εικόνας του ατόμου, η οποία δομείται ως αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον και τους σημαντικούς άλλους.

Πρωταρχική ανάγκη του εαυτού είναι αυτή για θετική αναγνώριση. Όπως για τον οργανισμό κινητήρια δύναμη είναι η τάση πραγμάτωσης έτσι και για τον εαυτό κινητήρια δύναμη είναι η τάση αυτοπραγμάτωσης. Στην πρώτη περίπτωση καθοδηγητικό ρόλο έχει η οργανισμική αξιολογητική διαδικασία ενώ στην δεύτερη η ανάγκη για θετική αναγνώριση από το περιβάλλον. Ωστόσο η θετική αναγνώριση προσφέρεται συχνά με προϋποθέσεις που θέτει το περιβάλλον και κυρίως οι σημαντικοί άλλοι. Τις προϋποθέσεις αυτές ο C. Rogers ονόμασε «όρους αξίας» και είναι αυτοί, που επηρεάζουν την αυτό-εικόνα και περιορίζουν τη συμβολοποίηση εμπειριών που δεν ταιριάζουν με αυτούς. Η υιοθέτηση ενδοβολημένων όρων αξίας μεταφέρει το κέντρο αξιολόγησης του ατόμου από το εσωτερικό του σε μια εξωτερική εστία αξιολόγησης.

Ουσιαστικά ο εαυτός εσωτερικεύει όρους αξίας τρίτων σαν να είναι δικές του, σαν να καταλήγει σε αυτές ελεύθερα και ανεξάρτητα. Με αυτόν τον τρόπο η ανάγκη για θετική αναγνώριση οδηγεί στην αποδοχή και υιοθέτηση όρων αξίας που οδηγούν σε κατεύθυνση αντίθετη με την οργανισμική τάση πραγμάτωσης του ατόμου. Αυτή η ασυμβατότητα της τάσης πραγμάτωσης με την τάση αυτοπραγμάτωσης επιφέρει ψυχολογική δυσπροσαρμογή στο άτομο και συνοδεύεται από ένταση και εσωτερική σύγχυση. Σε αυτή την περίπτωση ο εαυτός στην προσπάθειά του να προστατεύσει και να διατηρήσει την αυτό-εικόνα του καταφεύγει σε αμυντικές συμπεριφορές, διαστρεβλώσεις και αρνήσεις και υιοθετεί μια άκαμπτη στάση.

Όταν η τάση πραγμάτωσης συμπορεύεται με την τάση αυτοπραγμάτωσης, υπάρχει συμφωνία οργανισμικής εμπειρίας και αυτό-εικόνας, οπότε το άτομο είναι ανοικτό σε νέες  και αντιλαμβάνεται τη ζωή ως μια διαρκή εξελισσόμενη διαδικασία. Αποκτά εμπιστοσύνη στον εαυτό του, απαλλάσσεται από την εμμονική ανάγκη αποδοχής από τους άλλους, εσωτερικεύοεμπειρίεςντας έτσι την εστία αξιολόγησης του, κάνει ελεύθερες επιλογές και παίρνει την ευθύνη για αυτές και τα επακόλουθα τους, γίνεται αυτόνομο, πιο λειτουργικό και κοινωνικό, με μια λέξη «πρόσωπο».

Η Προσωποκεντρική θεραπεία βασίζεται στην πεποίθηση, ότι η ανθρώπινη ύπαρξη παρακινείται από την τάση πραγμάτωσης, δηλαδή την έμφυτη τάση του οργανισμού να χρησιμοποιεί όλες τις δυνατότητες του για τη συντήρηση και την προαγωγή της ολόπλευρης ανάπτυξης του. Επομένως, τα μέσα που χρειάζεται για να κάνει αλλαγές υπάρχουν ήδη μέσα του.

Η επίτευξη αυτών των αλλαγών προϋποθέτει την ύπαρξη συγκεκριμένων ευνοϊκών συνθηκών. Το 1957 ο Carl Rogers δημοσίευσε τις «Αναγκαίες και Επαρκείς Συνθήκες της Θεραπευτικής Αλλαγής», οι οποίες έχουν ως εξής :

Δύο πρόσωπα βρίσκονται σε επαφή

Ο πρώτος που θα ονομάσουμε «πελάτη», βρίσκεται σε κατάσταση ασυμβατότητας, είναι ευάλωτος ή αγχωμένος

Ο δεύτερος, τον οποίο θα ονομάσουμε σύμβουλο, είναι αυθεντικός και ολόκληρος μέσα στη σχέση

Ο σύμβουλος βιώνει άνευ όρων θετική αποδοχή για τον πελάτη

Ο σύμβουλος βιώνει μια ενσυναισθητική κατανόηση του εσωτερικού πλαισίου αναφοράς του πελάτη και προσπαθεί να επικοινωνήσει αυτή την κατανόηση του πελάτη

Η επικοινωνία της ενσυναισθητικής κατανόησης και της άνευ όρων αποδοχής του συμβούλου στον πελάτη επιτυγχάνεται τουλάχιστον ως ένα ελάχιστο βαθμό

Οι παραπάνω συνθήκες είναι απαραίτητες προκειμένου να δημιουργηθεί το κλίμα εμπιστοσύνης που απαιτείται για μια ουσιαστική συνάντηση θεραπευτή-πελάτη και για την ανάπτυξη μια βαθιάς σχέσης μεταξύ τους. Σε αυτή την μοναδική σχέση βασίζεται η Προσωποκεντρική θεραπεία.

Θέλουμε πραγματικά αυτά που λέμε ότι θέλουμε; Προσέξτε τι θα υποσχεθείτε στον εαυτό σας για το 2023!

Γιατί, ενώ λέμε ότι θέλουμε κάποια πράγματα, ποτέ δεν επιδιώκουμε να τα έχουμε;

Για παράδειγμα, λέμε ότι θέλουμε να χάσουμε βάρος, αλλά ποτέ δεν μπαίνουμε σε ένα πρόγραμμα δίαιτας ή άσκησης. Λέμε ότι θέλουμε να ξεκινήσουμε τη δική μας επιχείρηση, κι απλώς συνεχίζουμε να διαβάζουμε βιβλία και ιστορίες επιτυχίας άλλων ανθρώπων χωρίς ποτέ να τολμάμε να ξεκινήσουμε την δική μας. 

Μήπως πρέπει να σκεφτούμε ότι μάλλον δεν θέλουμε πραγματικά τα πράγματα που ισχυριζόμαστε ότι θέλουμε;

Ίσως δεν θέλω πραγματικά να είμαι σε σούπερ φυσική κατάσταση, γιατί κατά βάθος ξέρω ότι ο χρόνος, η ενέργεια και η πειθαρχία που θα χρειαστεί να καταβάλλω για να την αποκτήσω αλλά και να την διατηρήσω, απλά δεν αξίζει τον κόπο μου. Κι έτσι καταλήγω να λέω στον εαυτό μου ότι τελικά ίσως δεν είναι και τόσο κακό να παραμείνω όπως είμαι, κι έτσι δεν κάνω τίποτα.

Με άλλα λόγια, ίσως δεν ενδιαφέρομαι πραγματικά για την φυσική μου κατάσταση, επειδή φοβάμαι να δω με ειλικρίνεια όλα τα ανταλλάγματα που θα πρέπει να καταβάλλω.

Μήπως μένουμε κολλημένοι σε μοτίβα δίαιτας γιο-γιο και αναβλητικής ανάγνωσης βιβλίων επιχειρηματικότητας, επειδή φοβόμαστε να παραδεχτούμε στον εαυτό μας ότι δεν θέλουμε πραγματικά τα πράγματα που πιστεύουμε ότι υποτίθεται ότι θέλουμε ή θέλουμε να θέλουμε;

Ίσως δεν θέλουμε πραγματικά τα πράγματα που ισχυριζόμαστε ότι θέλουμε, επειδή δεν έχουμε εξετάσει ειλικρινά και αποδεχθεί όλα τα ανταλλάγματα και τις θυσίες που απαιτούνται για να τα επιτύχουμε.

Και ίσως, αυτά που ονομάζουμε αναβλητικότητα ή αυτο-σαμποτάζ, είναι το ασυνείδητό μας που μας τραβάει πίσω από τα πράγματα που γνωρίζει ότι δεν θέλουμε πραγματικά. Πράγματα που δεν θα λέγαμε ότι θέλουμε, αν ειλικρινά σκεφτόμασταν όλα όσα θα χρειαζόταν για να φτάσουμε εκεί.

Μπορείτε να πείτε ότι θέλετε κάτι, εάν δεν έχετε σκεφτεί με προσοχή, ώστε να εντοπίσετε και να αποδεχτείτε όλους τους συμβιβασμούς που απαιτούνται για να το επιδιώξετε; 

Είναι μεγάλη η διαφορά ανάμεσα στο «θέλω να χάσω βάρος» από το πόσο χρόνο, ενέργεια, ταλαιπωρία και υπομονή θα χρειαστεί για να το χάσω, αλλά και να παραμείνω σε αυτή την φόρμα στην συνέχεια.

Είμαι πρόθυμος να αφιερώνω μια ώρα κάθε μέρα προετοιμάζοντας καλό φαγητό; Είμαι πρόθυμος να θέσω (και να επιβάλω) υγιή όρια με τη δουλειά μου, ώστε να έχω αρκετό χρόνο και ενέργεια για να επικεντρωθώ στην καθιέρωση πιο υγιεινών διατροφικών συνηθειών και στη συνεχή άσκηση; Είμαι πρόθυμος να νιώσω πείνα και λαχτάρα για φαγητό και να ανεχτώ αυτό το συναίσθημα αντί να υποχωρώ, κλπ.;

Ίσως πρέπει να είμαστε πολύ πιο ξεκάθαροι με τους εαυτούς μας σχετικά με την κάθε επιθυμία και την υλοποίησή της.

Το πόσο πραγματικά θέλουμε κάτι είναι ανάλογο με το πόσα είμαστε διατεθειμένοι να θυσιασθούμε για αυτό.

Ένας καλός τρόπος για να ελέγξετε πόσο πραγματικά θέλετε κάτι, είναι να εξετάσετε με ειλικρίνεια τι συμβιβασμούς απαιτούνται για να φτάσετε εκεί και εάν είστε πραγματικά πρόθυμοι να κάνετε αυτούς τους συμβιβασμούς.

Γιατί, υπάρχουν πολλά πράγματα σε αυτή τη ζωή που αξίζει να θέλεις. Και θα ήταν κρίμα να χάνετε χρόνο, θέλοντας πράγματα που δεν θέλατε πραγματικά!

🎄

Καλή Χρονιά και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος!

Επιμέλεια κειμένου: Συντακτική ομάδα Α.Λ.Π.

Αν. μπορεί να περνάτε ώρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στα βιντεοπαιχνίδια χωρίς να αποσπάται η προσοχή σας, το σύστημα της ντοπαμίνης σας μπορεί να καταστραφεί.

Η ντοπαμίνη είναι μια σημαντική ορμόνη που εκκρίνεται από τον εγκέφαλο όταν πετυχαίνουμε κάποιο στόχο. Μπορεί να είναι κάτι μικρό όπως να σας προσφέρουν μια σοκολάτα ή τόσο σημαντικό όσο η αποδοχή της αίτησής σας σε ένα πανεπιστήμιο. Φυσικά εκκρίνεται σε διαφορετικές ποσότητες ανάλογα με το γεγονός.

Η ντοπαμίνη εκκρίνεται αρχικά, αλλά μειώνεται με την πάροδο του χρόνου. Εν τω μεταξύ, οι αλγόριθμοι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης δημιουργούν συνεχώς νέο περιεχόμενο, κάνοντάς μας να νιώθουμε καλά όλη την ώρα. Έτσι καταστρέφεται το σύστημα έκκρισης της ντοπαμίνης, περνώντας πολύ χρόνο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όταν δεν παίρνουμε ένα βραβείο αμέσως, όπως π.χ. δουλεύοντας, δυσκολευόμαστε να εστιάσουμε και να συνεχίσουμε να δουλεύουμε. Αντίθετα, επιστρέφουμε στις κοινωνικές πλατφόρμες και στον κύκλο των ανταμοιβών ντοπαμίνης.

Για να γίνει κατανοητό πώς λειτουργεί η ορμόνη ντοπαμίνη, διεξήχθη ένα πείραμα σε ποντίκια που πατώντας ένα κουμπί απελευθέρωνε ντοπαμίνη στον εγκέφαλό τους. Τα ποντίκια έχασαν την επιθυμία τους για φαγητό, νερό και σεξ, και αντί αυτού πατούσαν επανειλημμένα το κουμπί. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με κάποιον που περνά πολλές ώρες της ημέρας παίζοντας ή κάνοντας swiping στο Instagram.

Όταν λοιπόν αναγκάζουμε τον εγκέφαλό μας να απελευθερώσει συνεχώς ντοπαμίνη, αυτός προσπαθεί να την εξισορροπήσει με 2 τρόπους:
1. Μειώνει την παραγωγή ντοπαμίνης.
2. Η ντοπαμίνη δεν μπορεί να φτάσει στο στόχο της.

Όταν είμαστε εκτεθειμένοι σε πάρα πολλές στιγμιαίες απολαύσεις, αυτό ποτέ δεν μας είναι αρκετό. Θέλουμε όλο και περισσότερες απολαύσεις διαφόρων ειδών. Το ίδιο συμβαίνει με τα ναρκωτικά και το αλκοόλ. Αρχικά, μια μπύρα θα σας μεθύσει, μετά από λίγο ο αριθμός αυτός μπορεί να είναι 3-4.

Πάντα υπάρχει κάτι νέο στα social media.  Αυτές οι πλατφόρμες ενημερώνονται συνεχώς για να ανανεώνουν το ενδιαφέρον μας. Όταν μας εξαρτούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν μπορούμε πλέον να διαβάσουμε ούτε μια σελίδα ενός βιβλίου.

Εδώ είναι μερικές συστάσεις για όσους έχουν αδυναμία συγκέντρωσης:

1.Μονοήμερη αποτοξίνωση ντοπαμίνης
Η πρώτη επιλογή είναι να ξεφύγεις για μια μέρα από οτιδήποτε σου δίνει ευχαρίστηση: social media, gaming, μουσική, πρόχειρο φαγητό, γρήγορο φαγητό, κάπνισμα, αλκοόλ, διασκέδαση με τους φίλους σου. Απομακρυνθείτε από όλα για μια μέρα. Κάποια μπορεί να σας φαίνονται παράλογα, όπως το να σταματήσετε να κάνετε παρέα με φίλους ή να ακούτε μουσική. Ωστόσο, το μυαλό σας έχει μολυνθεί για πάρα πολύ καιρό. Θα ανανεωθείτε μόνο ξεφεύγοντας από οτιδήποτε σας δίνει ευχαρίστηση για μια μέρα.

2. Μία εβδομάδα αποτοξίνωσης ντοπαμίνης επιλέγοντας
Αυτό γίνεται επιλέγοντας ένα από τα πράγματα από τα οποία πρέπει να ξεφύγετε: social media, gaming, μουσική, πρόχειρο φαγητό, γρήγορο φαγητό, κάπνισμα, αλκοόλ, διασκέδαση με τους φίλους σου. Για παράδειγμα, μπορείτε να προσπαθήσετε να μην χρησιμοποιήσετε το instagram ή το twitter για μια εβδομάδα. 

3.Μια εβδομάδα από όλα 
Αυτό απαιτεί να κάνετε αποτοξίνωση μιας εβδομάδας από όλα. Αυτό είναι το πιο δύσκολο. Έτσι, αν θέλετε να ξεκινήσετε την αποτοξίνωση από την ντοπαμίνη, προτείνεται η πρώτη ή η δεύτερη επιλογή. 

Και ενώ κάνετε αποτοξίνωση από την ντοπαμίνη, μπορείτε να πάτε μια βόλτα, μπορείτε να διαβάσετε, κλπ. Υπάρχουν πολλές άλλες χρήσιμες επιλογές.
Ένα πράγμα είναι σίγουρο: αν θέλεις να πετύχεις στη ζωή σου πρέπει να ξεφύγεις από πράγματα που δίνουν άμεση ευχαρίστηση.

Η επιτυχία είναι η ανεκτίμητη ευχαρίστηση που έρχεται μετά από μακρά, σκληρή δουλειά.

🎓 Γίνε κι εσύ δια βίου μαθητής. Μπορείς!

Η δια βίου μάθηση είναι σαν την άσκηση. Όλοι γνωρίζουν ότι είναι ωφέλιμη για την υγεία, αλλά λίγοι την ακολουθούν.

Η δια βίου μάθηση είναι μια ευκαιρία να ανακαλύψουμε νέα πράγματα για τον κόσμο και τον εαυτό μας. Είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που μπορείτε να κάνετε για σας.

Είναι μια διαδικασία προσωπικής ανάπτυξης που επιτρέπει στους ανθρώπους να συνεχίσουν να μαθαίνουν, να αναπτύσσονται και να εξερευνούν νέα ενδιαφέροντα καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

«Το πιο πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο που έχετε είναι το μυαλό σας και ό,τι βάζετε σε αυτό»
Άλμπερτ Αϊνστάιν.

Η δια βίου μάθηση είναι ένας τρόπος αναβάθμισης και βελτίωσης του αποθέματος γνώσεών σας. Η εκμάθηση νέων πραγμάτων διατηρεί τον εγκέφαλό μας ενεργό και βελτιώνει τις γνωστικές ικανότητες. Μπορεί επίσης να μας δώσει νέες δεξιότητες που μας βοηθούν να προχωρήσουμε στην καριέρα μας αλλά και να μας οδηγήσουν σε περισσότερες ευκαιρίες εργασίας.

Η εκμάθηση νέων πραγμάτων μπορεί επίσης να σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε το άγχος στην καθημερινή ζωή, ανακουφίζοντάς σας από την ένταση και παρέχοντάς σας μια αίσθηση πληρότητας.

Έρευνες λένε επίσης ότι οι άνθρωποι που αναζητούν νέες γνώσεις και δεξιότητες στον ελεύθερο χρόνο τους τείνουν να είναι πιο ευτυχισμένοι και υγιείς από εκείνους που δεν το κάνουν.

Πώς θα γίνετε ένας πιστός δια βίου μαθητής;

Πρώτα, βεβαιωθείτε ότι μαθαίνετε κάτι που πραγματικά σας ενδιαφέρει . Θα αισθανθείτε σαν αγγαρεία αν πιέζετε τον εαυτό σας να μάθει κάτι που δεν σας ενδιαφέρει. Ενώ αν μαθαίνετε κάτι που σας ενθουσιάζει, θα είναι πολύ πιο ευχάριστο.

Και το πιο σημαντικό, μην προσπαθήσετε να κάνετε πάρα πολλά ταυτόχρονα. Ένα βήμα τη φορά. Χωρίστε τους μαθησιακούς στόχους σας σε μικρά, διαχειρίσιμα κομμάτια και επικεντρωθείτε σε ένα πράγμα τη φορά.

Εσείς αποφασίζετε τον ρυθμό του μαθησιακού σας ταξιδιού. Δεν χρειάζεται να βρίσκεστε στο χρονοδιάγραμμα κανενός άλλου, εκτός από το δικό σας. Μπορείτε να κάνετε τη μάθηση ελκυστική και διασκεδαστική.

«Η αυτό-εκπαίδευση πιστεύω ακράδαντα ότι είναι το μόνο είδος εκπαίδευσης που υπάρχει»
Ισαάκ Ασίμωφ.

Ευκαιρίες δια βίου μάθησης υπάρχουν παντού: Βιβλία, μαθήματα, podcast, διαλέξεις, ντοκιμαντέρ, διαδικτυακά μαθήματα, εφαρμογές, σχέσεις με άτομα πιο έξυπνα από εσάς.

Μπορείς να μάθεις ό,τι θέλεις από όπου θέλεις και με όποιο τρόπο σου ταιριάζει! Υπάρχουν τόσα πολλά να απολαύσετε μαθαίνοντας συνεχώς νέα πράγματα. Καλλιεργήστε την περιέργειά σας και προσπαθήστε να γίνεστε λίγο σοφότεροι κάθε μέρα.

Αγκαλιάστε την πρόκληση της δια βίου μάθησης και απολαύστε το μαθησιακό ταξίδι σας στην γνώση!



Επιμέλεια κειμένου: Συντακτική ομάδα Α.Λ.Π.

Ξεκινώ την εισήγησή μου με μερικά αποφθέγματα, 1). θησαυρός είναι οι σχέσεις και όχι τα υπάρχοντά σου ,2). υπάρχει μόνο ένα είδος ευτυχίας σ’ αυτή τη ζωή να αγαπάς και να αγαπιέσαι. Οι τοξικές σχέσεις δεν έρχονται από μόνες τους έχει σημασία πως μεγαλώσαμε κ πως ήταν η παιδική μας ηλικία κ ποια είναι τα σημάδια που δείχνουν ότι η πατρική οικογένεια ήταν δυσλειτουργική αν οι γονείς σας ήταν επικριτικοί απέναντι σας ,αν περιμένανε να λέτε πάντα ναι κ έπρεπε πάντοτε να ευχαριστείτε τους άλλους ,αν δεν σας άφηναν να αναπτυχθείτε αλλά ήταν παρεμβατικοί στη ζωή σας αν οι συγκρούσεις μέσα. Στην οικογένεια ήταν συνεχείς τότε επειδή όλα καταγράφονται όταν φθάσουμε στην ενήλικη ζωή αυτά που αντιμετωπίσαμε τα εφαρμόζουμε κ εμείς έτσι γινόμαστε δύσκολοι επιλέγουμε δύσκολους ανθρώπους είμαστε αγχώδεις κ επικριτικοί ,τα σημάδια που δείχνουν ότι η σχέση μας έχει πρόβλημα είναι όταν οι συγκρούσεις στο γάμο και στη σχέση μας είναι συνεχείς αν ο χρόνος που τσακώνεστε με το σύζυγό ή με την σύντροφό είναι περισσότερος από το να περνάτε και να νιώθετε όμορφα μαζί του κι ο σύντροφος είναι συνέχεια εχθρικός και εκνευρισμένος θυμωμένος και τα παίρνει με την παραμικρή αφορμή βάζει τις φωνές δε βλέπει τα προβλήματα της σχέσης αρνείται να αλλάξει δεν σας στηρίζει συναισθηματικά κ ότι περνάτε καλύτερα μόνη παρά μαζί τότε έχουμε ένα συναισθηματικό εγκλωβισμό που πρέπει οπωσδήποτε να απαλλαγούμε αν θέλουμε να ζήσουμε μια ψυχική ηρεμη ζωή και υπάρχει ανάγκη να ικανοποιήσουμε τον εαυτό μας τις ανάγκες του εαυτού μας διότι τότε θα νιώθουμε ασφαλείς διότι μένοντας σε μια τοξική σχέση στην ουσία δεν είμαστε ασφαλείς αλλά ανασφαλείς .