Ο Winnicott εννοούσε, με αυτόν τον όρο, να υποδείξει καταστάσεις στην οποία ο ασθενής ένιωθε μια βαριά αίσθηση υποκειμενικής αχρηστίας, ανυπαρξίας. Ο ψευδής εαυτός προέρχεται από μια μη ικανοποιητική πρωταρχική σχέση μητέρας-παιδιού, επομένως από μια μητέρα που δεν ανταποκρίνεται ικανοποιητικά ανάγκες του παιδιού. Σε αυτή την περίπτωση δεν γίνεται πολύς λόγος για τις φυσιολογικές ανάγκες, αλλά για ανάγκες ανάπτυξης, παντοδυναμίας, δημιουργίας. Η μητέρα διακόπτοντας απότομα την υποκειμενική παντοδυναμία του βρέφους εμποδίζει την ανάπτυξη του αληθινού εαυτού: έτσι σχηματίζεται ο ψευδής εαυτός, ένας εαυτός χωρίς υποκειμενική ενέργεια, φτιαγμένοςαπό συγκατάβαση, έλλειψη δημιουργικότητας, χωρίς ορμή. Ο ψεύτικος εαυτός επομένως έρχεται να διαμορφωθεί ως παθολογία που συνδέεται με ελλείψεις που υπάρχει στο περιβάλλον του βρέφους, από ανεπάρκειαμητρικής φροντίδας.
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ 