ψυχοθεραπεία χρειάζεται όταν:

Αισθάνονται έντονα και επίμονα αισθήματα άγχους, φόβου, θλίψης, σύγχυσης, ανίας, εξάντλησης η έλλειψης ελπίδας τα οποία δεν μπορούν να ξεπεράσουν μόνο με τις δικές τους προσπάθειες ή δεν γνωρίζουν τα ακριβή αίτια των αισθημάτων τους. 

Οι συναισθηματικές και συγκινησιακές δυσκολίες διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία της καθημερινής τους ζωής. 

Ενώ θέλουν δυσκολεύονται να αλλάξουν κάποια επιβλαβή συνήθεια ή συμπεριφορά. 

Αντιμετωπίζουν δυσκολίες επικοινωνίας στις σχέσεις τους με άτομα του στενού περιβάλλοντος.

Δυσκολεύονται να βρουν φίλους ή ερωτικούς συντρόφους. 

Η ζωή τους χαρακτηρίζεται από έλλειψη στόχων, αξιών και ιδανικών και δυσκολεύονται να αναλάβουν ευθύνες. 

Συντρίβονται κάτω από το βάρος των περιστάσεων χωρίς να μπορούν να νιώσουν χαλάρωση και χαρά. 

Αισθάνονται ότι χάνουν τον έλεγχο και δεν είναι κυρίαρχοι της ζωής τους. 

Βασανίζονται από πιθανές ψυχογενείς σωματικές ενοχλήσεις όπως: έλκος στομάχου, δερματικά εξανθήματα ή άσθμα. 

Επιθυμούν να διαχειρίζονται καλύτερα αρνητικές καταστάσεις, αισθήματα και συμπεριφορές όπως:
χαμηλή αυτοεκτίμηση, εργασιακό στρες, έμμονες ιδέες, ψυχαναγκαστικές πράξεις, διαταραχή της όρεξης για φαγητό, δυσκολία αυτοσυγκέντρωσης, μνήμης και προσοχής, διαταραχή του ύπνου, εξαρτήσεις, θρήνο για τον αποχωρισμό ή το θάνατο αγαπημένου προσώπου, προβλήματα σχολικής συμπεριφοράς, προβλήματα επικοινωνίας ομάδων, ψυχολογικά προβλήματα ή προκλητικές συμπεριφορές οικογενειακών μελών ή φίλων.

Αυτογνωσία.

Αντιμετώπιση των ενοχλητικών συμπτωμάτων.

Εκμάθηση ικανοτήτων επικοινωνίας και τεχνικών επίλυσης προβλημάτων.

Αύξηση των επιδόσεων και βελτίωση της ικανότητας για αγάπη, εργασία, μάθηση και εξωτερίκευση σκέψεων και συναισθημάτων.

Βελτίωση προσωπικών και επαγγελματικών σχέσεων.

Εναρμόνιση λογικής, συγκινήσεων και συμπεριφοράς.

Βελτίωση της εικόνας του εαυτού και της αυτοεκτίμησης.

Αύξηση ελευθερίας επιλογών.

Συμφιλίωση με την αναπόφευκτη οδύνη.

Οι απόλυτες υπαρξιακές ανησυχίες σύμφωνα με το υπαρξιστικό μοντέλο ειναι:A) O Θάνατος

Β)   Η ελευθερία

Γ)   Η απουσία νοήματος

Δ)   Η απομόνωση 

Σύμφωνα με τους υπαρξιστές οι ανησυχίες αυτές παίζουν σημαντικό ρόλο ως προς τη διαχείριση τους κ η ανταπόκριση μας παίζει σημαντικό ρόλο στην επίτευξη η όχι της ψυχικής ισορροπίας  μας.

Με την έννοια του θανάτου οι υπαρξιστές δίνουν έμφαση στη παράλληλη ύπαρξη στη ζωή κ  στο θάνατο αφού ο θάνατος ένα γεγονός αναπόφευκτο κ πραγματικό πρέπει να καλλιεργηθεί η διαχείριση του κ η σκέψη στο ότι όταν θα έρθει αυτό το γεγονός στη ζωή μας εμείς θα απέχουμε διότι θα είμαστε πλέον μακριά από τη ζωή.

Ως προς την ανησυχία της ελευθερίας  στο άτομο πρέπει να καλλιεργηθεί με την βοήθεια του θεραπευτή  η έννοια της ατομικής ευθύνης διότι κάθε πράξη του είναι αποτέλεσμα της προσωπικής του επιλογής.

Ως προς την υπαρξιστική προσέγγιση με την απουσία νοήματος οι άνθρωποι είναι ανήσυχοι  και αναζητούν συνεχώς νοήματα οι θεραπευτές επικεντρώνονται ώστε οι θεραπευόμενοι να βρούν νέα νοήματα στη ζωή τους προβάλλοντας διάφορες επιλογές όπως 1) ο αλτρουισμός  όπου επιλέγει να υπηρετεί με ευγένεια κ έλλειψη εγωισμού ,2) η αφοσίωση σε ένα σκοπό ,θρησκευτικό ,πολιτικό, επιστημονικό όπου εκεί ξεπερνά τον εαυτό του.3)  η δημιουργικότητα παίζει σημαντικό ρόλο διότι αποκτά ομορφιά κ νόημα η ζωή του.4) η θρησκεία όπου το άτομο αφιερώνεται στη πίστη του 5)  να αντιμετωπίζει τον υπαρξιακό πόνο με αισιοδοξία, ακεραιότητα, αξιοπρέπεια. 6) με ηδονισμό όπου επιλέγει να ζει τη ζωή του στο έπακρο της απόλαυσης κ της χαράς.7) η αυτοεκπλήρωση   ως προς τη βελτίωση του εαυτού τους.

Ως προς την απομόνωση που βασίζεται στο αξίωμα ότι μόνοι ερχόμαστε κ μόνοι φεύγουμε εννοώντας ότι υπάρχει ένας αγεφύρωτος κόλπος μεταξύ του εαυτού μας κ με οποιονδήποτε άλλο άτομο οι θεραπευτές προσεγγίζουν στη σύνδεση με τους ανθρώπους του περιβάλλοντός τους κ να αποδεχτούν το γεγονός ότι είναι διαχωρισμένοι μεταξύ τους αλλά να αποδέχονται τα μεταξύ τους ελαττώματα ,ώστε να προχωρήσει η σχέση τους και να αποσβεστεί η αποξένωση τους.

• Στην ψυχοθεραπεία θα χρειαστεί να δω τον εαυτό μου σε έναν αντικειμενικό καθρέπτη. Να αναγνωρίσω τα θετικά και τα αρνητικά μου σημεία έτσι όπως είναι και όχι έτσι όπως νόμιζα ή φανταζόμουν μέχρι σήμερα ότι είναι. Θα χρειαστεί να αναγνωρίσω και να αντιμετωπίσω τις ανασφάλειες, τους φόβους, τις ανεδαφικές προσδοκίες, τις αρνητικές πεποιθήσεις και τα σφάλματα στον τρόπο που επικοινωνώ με τους άλλους. Ο στόχος δεν είναι να αξιολογήσω τον εαυτό μου για να διαπιστώσω πόσο καλό ή κακός είμαι. Ο στόχος είναι να καταλάβω με αντικειμενικό τρόπο αυτό που μου συμβαίνει για να μπορέσω να με αλλάξω. Να διαπιστώσω τη σημασία που έχουν όσα πιστεύω ή αισθάνομαι ή πράττω ή αποφεύγω να πράξω στην προσωπική μου ζωή.
  Δεν απευθύνομαι λοιπόν στον ειδικό απλά για να διηγηθώ όσα με πειράζουν και με ενοχλούν στην καθημερινότητά μου αλλά για να μπορέσω να καταλάβω τα σφάλματα που κάνω στον τρόπο που αντιλαμβάνομαι όσα με ενοχλούν και να αναζητήσω αποτελεσματικές συμπεριφορές που θα με βοηθήσουν να νιώθω καλύτερα.