Ξεκινώ την εισήγησή μου με μερικά αποφθέγματα, 1). θησαυρός είναι οι σχέσεις και όχι τα υπάρχοντά σου ,2). υπάρχει μόνο ένα είδος ευτυχίας σ’ αυτή τη ζωή να αγαπάς και να αγαπιέσαι. Οι τοξικές σχέσεις δεν έρχονται από μόνες τους έχει σημασία πως μεγαλώσαμε κ πως ήταν η παιδική μας ηλικία κ ποια είναι τα σημάδια που δείχνουν ότι η πατρική οικογένεια ήταν δυσλειτουργική αν οι γονείς σας ήταν επικριτικοί απέναντι σας ,αν περιμένανε να λέτε πάντα ναι κ έπρεπε πάντοτε να ευχαριστείτε τους άλλους ,αν δεν σας άφηναν να αναπτυχθείτε αλλά ήταν παρεμβατικοί στη ζωή σας αν οι συγκρούσεις μέσα. Στην οικογένεια ήταν συνεχείς τότε επειδή όλα καταγράφονται όταν φθάσουμε στην ενήλικη ζωή αυτά που αντιμετωπίσαμε τα εφαρμόζουμε κ εμείς έτσι γινόμαστε δύσκολοι επιλέγουμε δύσκολους ανθρώπους είμαστε αγχώδεις κ επικριτικοί ,τα σημάδια που δείχνουν ότι η σχέση μας έχει πρόβλημα είναι όταν οι συγκρούσεις στο γάμο και στη σχέση μας είναι συνεχείς αν ο χρόνος που τσακώνεστε με το σύζυγό ή με την σύντροφό είναι περισσότερος από το να περνάτε και να νιώθετε όμορφα μαζί του κι ο σύντροφος είναι συνέχεια εχθρικός και εκνευρισμένος θυμωμένος και τα παίρνει με την παραμικρή αφορμή βάζει τις φωνές δε βλέπει τα προβλήματα της σχέσης αρνείται να αλλάξει δεν σας στηρίζει συναισθηματικά κ ότι περνάτε καλύτερα μόνη παρά μαζί τότε έχουμε ένα συναισθηματικό εγκλωβισμό που πρέπει οπωσδήποτε να απαλλαγούμε αν θέλουμε να ζήσουμε μια ψυχική ηρεμη ζωή και υπάρχει ανάγκη να ικανοποιήσουμε τον εαυτό μας τις ανάγκες του εαυτού μας διότι τότε θα νιώθουμε ασφαλείς διότι μένοντας σε μια τοξική σχέση στην ουσία δεν είμαστε ασφαλείς αλλά ανασφαλείς .
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ 