Η προσοχή στις σκέψεις

Είναι πολύ σημαντικό να προσέχουμε τις σκέψεις που κάνουμε συνειδητά, ιδίως τις αρνητικές σκέψεις, τις απαισιόδοξες και καταστροφολογικές, τις οποίες επαναλαμβάνουμε και μάλιστα συχνά, και γι’ αυτό στο τέλος τις πιστεύουμε και τις αποδεχόμαστε σαν γεγονός, σαν αντικειμενική αλήθεια.

Κάπως έτσι, τείνουμε να μπλοκάρουμε το υποσυνείδητό μας και μέσω της αυτοεκπληρούμενης προφητείας, επιβεβαιώνουμε τις αρνητικές μας υποθέσεις, βιώνουμε μόνο αρνητικά συναισθήματα, κολλάμε σε μοτίβα δυσλειτουργικών συμπεριφορών και λανθασμένων επιλογών.

Κι έπειτα, αναρωτιόμαστε: γιατί πάντα μας ελκύουν οι λάθος καταστάσεις, οι λάθος άνθρωποι; Γιατί φαίνεται πάντα, με κάποιον τρόπο να κάνουμε τα ίδια λάθη και να βιώνουμε παρόμοιες καταστάσεις; Επαναλαμβάνουμε όσα δεν θεραπεύουμε και δεν εννοούμε να μάθουμε. Αλλά για να μάθουμε, πόσο μάλλον για να αλλάξουμε τον ρου της ιστορίας, δεν μπορούμε να βασιστούμε μόνο στη χρήση του συνειδητού μέρους του εγκεφάλου μας.

Καλούμαστε να ψάξουμε βαθύτερα μέσα μας, στο υποσυνείδητο. Εκεί που πηγάζει η έμπνευση και οι φιλοδοξίες μας κι έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους οι αναμνήσεις μας, τα τραύματά μας, τα συναισθήματα και η βαθύτερη αντίληψη του εαυτού μας και του κόσμου.Ετικέτες

Δυνάμεις χαρακτήρα

ΜΆΘΕΤΕ ΝΑ ΕΝΤΟΠΊΖΕΤΕ ΔΥΝΑΤΆ ΣΗΜΕΊΑ

Η συμπόνια, η ενότητα και η συλλογική μας ανθεκτικότητα αυξάνονται όταν μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε και να εκτιμούμε τις δυνάμεις του χαρακτήρα – στον εαυτό μας και σε άλλους. Αυτό όχι μόνο μας δίνει μια ανανεωμένη θετική αίσθηση του εαυτού μας, αλλά επίσης δίνει ώθηση στις σχέσεις μας, με τη σειρά της δημιουργώντας μεγαλύτερη σύνδεση και ικανοποίηση για όλους. Είναι μια πράξη γενναιοδωρίας για τον εντοπισμό δυνατών και είναι ένα δώρο που συνεχίζει να δίνει. Αυξήστε την ευαισθητοποίησή σας για αυτά τα παρατηρήσιμα λεκτικά και μη λεκτικά στοιχεία που προκύπτουν όταν εσείς ή οι άλλοι εμπλέκονται δυνατά χαρακτηριστικά:

ΛΕΚΤΙΚΆ ΣΤΟΙΧΕΊΑ

  • Σαφέστερη / ταχύτερη ομιλία
  • Περισσότερη άμεση επικοινωνία
  • Μεγαλύτερο λεξιλόγιο
  • Ισχυρότερη φωνή

ΜΗ ΛΕΚΤΙΚΆ ΣΤΟΙΧΕΊΑ

  • Αυξημένη ενέργεια
  • Βελτιωμένη στάση
  • Αυξημένη επαφή με τα μάτια
  • Τα μάτια ανάβουν
  • Αυξημένη κινούμενη εικόνα

Το παρακάτω σχόλιο είναι χαρακτηριστικό του τρόπου με τον οποίο αυξάνεται η σύνδεση όταν οι άνθρωποι αισθάνονται πραγματικά «δει» για τα δυνατά τους σημεία: «Είναι ωραίο να αναγνωρίζονται από τους άλλους για το ποιοι είμαστε στον πυρήνα μας. και όταν οι άνθρωποι κάνουν την προσπάθεια να δουν αυτά τα μέρη από εμάς, νιώθουμε πιο κοντά σε αυτά και είναι πιο πιθανό να επιστρέψουμε την εύνοια βλέποντας το καλύτερο σε αυτά ». —Edwin Boom, Ολλανδία

ΕΦΗΜΕΡΊΔΑ ΘΕΤΙΚΌΤΗΤΑΣ

Καθώς εξερευνάτε τι σημαίνει να σέβεστε τους άλλους και να «βλέπετε» τα πλεονεκτήματά τους, σας ενθαρρύνω να δημιουργήσετε το δικό σας «θετικό περιοδικό» και να καταγράψετε τις γνώσεις σας. Εξετάστε τις ακόλουθες ερωτήσεις και πώς η ενίσχυση των σχέσεών σας μπορεί να ενισχύσει τη σύνδεση και τη συμπόνια για τους άλλους:

  • Ποια πλεονεκτήματα έχετε παρατηρήσει και εκτιμήσει σε άλλους; Πώς θα συνηθίσετε να αναγνωρίζετε τις δυνάμεις του χαρακτήρα σε άλλους;
  • Ποια πλεονεκτήματα έχουν παρατηρήσει άλλοι σε εσάς; Πώς ένιωσες όταν αναγνωρίστηκαν και εκτιμήθηκαν για τις δυνάμεις σου;
  • Ποια πλεονεκτήματα βλέπετε στον εαυτό σας και πώς μπορείτε να συνεισφέρετε αυτά τα δυνατά σημεία στην οικοδόμηση ισχυρότερων σχέσεων;

«Σεβαστείτε τον εαυτό σας και οι άλλοι θα σας σέβονται.» -Κομφούκιος

Συμβουλές ενδυνάμωσης σχέσης

Οι συμβουλές που δίνονται στους συντρόφους για να ξεπεράσουν τα προβλήματα της σχέσης τους είναι τα ακόλουθα – Συχνή επιβεβαίωση του δεσμού τους με σωματική εγγύτητα και συναισθηματική κ σωματική επικοινωνία- Συμμετοχή σε δραστηριότητες ,αθλητικές ,περιβαλλοντικές, δημιουργικές για να υπάρχει ισορροπία στην καθημερινότητα.

_ ‘Ανάληψη ευθύνης σε περιπτώσεις παράβασης κ προσπάθεια αποκατάστασης με τη μορφή της μεταμέλειας και προσπάθεια να μην επαναληφθεί κ ο σύντροφος πρέπει να δέχεται την συγνώμη να μην είναι μνησίκακος κ εκδικητικός αλλά και με τον όρο να μην επαναληφθεί.- Αποδοχή των διαφωνιών να μαθαίνουν από τις διαφωνίες ώστε να υπάρχει προοπτική για εξέλιξη και ενδυνάμωση της σχέσης τους.- Πρέπει να υπάρχει ειλικρίνεια εμπιστοσύνη κ σεβασμός για τη θεμελίωση της αγάπης .- Έκφραση των θετικών συναισθημάτων κ ελπίδα για το μέλλον κ να υπάρχει δοτικότητα και από τα δυο μέλη – Ενίσχυση του εμείς για να ενδυναμωθεί περισσότερο η σχέση αλλά διατηρώντας την αυτονομία του κάθε μέλους σε λογικά πλαίσια .

‘Εκφραση των αρνητικών  συναισθημάτων , ο σύντροφος πρέπει να είναι καλός ακροατής κ αυτά που τους απασχολούν πρέπει να λέγονται με ευθύτητα κ  ειλικρίνεια διότι αυτά που δεν λέγονται είναι περισσότερο επιβλαβή και επιζήμια στη σχέση.

AΣΥΝΕΙΔΗΤΟ

Το ασυνείδητο


Στη θεωρία του σχετικά με την ανάπτυξη της προσωπικότητας, ο Jung δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο ρόλο του ασυνείδητου, το οποίο περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα κινήτρων, τάσεων και ψυχικής ενέργειας, τα οποία μπορεί να μην είναι συνειδητά διαθέσιμα στο άτομο, αλλά αφού διερευνηθούν μπορούν να συνεισφέρουν στην αίσθηση ισορροπίας του ατόμου.
Σύμφωνα με τον Jung, το ασυνείδητο διακρίνεται σε προσωπικό και συλλογικό ασυνείδητο. Το προσωπικό ασυνείδητο διαφέρει σε κάθε άτομο και περιλαμβάνει υλικό το οποίο κάποτε ήταν συνειδητό, για παράδειγμα πληροφορίες, όνειρα και φαντασιώσεις που έχουν απωθηθεί ή ξεχαστεί. Το συλλογικό ασυνείδητο είναι μία κοινή δεξαμενή κινήτρων, ενορμήσεων, φόβων και δυνατοτήτων, οι οποίες κληροδοτούνται στο ανθρώπινο είδος. Το συλλογικό ασυνείδητο περιέχει μύθους και σύμβολα που είναι παγκόσμια σε όλες τις κουλτούρες, είναι συνεπώς κοινά για όλους, και αναδύονται στα όνειρα και τις φαντασιώσεις που το περιεχόμενό τους δεν σχετίζεται με τις προσωπικές εμπειρίες των ατόμων.

Ενδυνάμωση – σχέσης Η επιτυχημένη θεραπεία συμβάλλει στην συναισθηματική ευελιξία και στην ψυχολογική ενδυνάμωση του ατόμου με αποτέλεσμα να αποκτά μεγαλύτερη ελευθερία στις σχέσεις του με τους άλλους. Επίσης, αποκαθιστά την ικανότητά του να έχει άμεση πρόσβαση στα συναισθήματά του με σκοπό να αυτο-καθοδηγείται πιο αποτελεσματικά μέσα στην κοινωνία χωρίς να βιώνει δυσάρεστα συμπτώματα.Οι άνθρωποι επιλέγουν να επισκεφθούν έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας και να ξεκινήσουν ψυχοθεραπεία για να ξεπεράσουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, αλλά αρκετά συχνά δεν είναι σίγουροι ότι θα τα καταφέρουν.Από την πρώτη κιόλας συνάντηση, η περιέργεια και ο δισταγμός ενός ατόμου που θα έρθει στο γραφείο μου και θα ζητήσει την βοήθεια μου, διαφαίνονται μέσα από τις ερωτήσεις που θα μου κάνει: «πως λειτουργεί η ψυχοθεραπεία;», «τι θα συμβεί στις επόμενες συνεδρίες;», πως το να σου μιλάω μπορεί να με βοηθήσει»;Γνωρίζοντας ότι οι απαντήσεις που θα δώσω δεν θα αντικατοπτρίζουν πλήρως την πραγματικότητα και το εύρος της θεραπευτικής εμπειρίας που θα βιώσει με μοναδικό τρόπο κάθε φορά ο εκάστοτε θεραπευόμενος/η, αυτό που θα ήθελα να πω για να βγω γρήγορα από την αμηχανία είναι… περίμενε και θα δεις.Ωστόσο, επειδή η… υπομονή είναι συνήθως κάτι που έχει εξαντληθεί ήδη στον άνθρωπο που έχω απέναντί μου, προσπαθώ να του δώσω μια πρόγευση αυτού που πρόκειται να επακολουθήσει εφόσον αποφασίσει να δουλέψει μαζί μου, έστω και αν η ζωτικότητα, η ένταση και το περιεχόμενο της θεραπευτικής εμπειρίας δεν μπορούν να αποτυπωθούν ποτέ με λέξεις.Ως κοινωνικά όντα, είμαστε προγραμματισμένοι να επικοινωνούμε για να βρίσκουμε πρακτικές λύσεις στα προβλήματα που μας απασχολούν. Παρόλο που η ψυχοθεραπεία είναι μια διαδικασία που ευνοεί την επίλυση προβλημάτων, οι αλλαγές που στοχεύει πραγματοποιούνται σε ένα πιο βαθύ και ασυνείδητο επίπεδο. Οι αλλαγές που συμβαίνουν σε αυτό το επίπεδο, έχουν να κάνουν με τον τρόπο λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου και σπάνια παρατηρούνται έξω από την θεραπευτική σχέση.Ο εγκέφαλος μας εξελίσσεται συνεχώς και χωρίς να το καταλαβαίνουμε μέσα από τις σχέσεις που δημιουργούμε και τα βιώματά μας. Οι άνθρωποι που έχουν βιώσει τραυματικά γεγονότα κατά τη διάρκεια της ζωής τους, έχουν μάθει να περιμένουν ότι κάθε νέα σχέση που δημιουργούν έχει μεγάλες πιθανότητες να είναι άλλη μια επώδυνη εμπειρία γι’ αυτούς.Η θεραπευτική σχέση όμως, είναι ένας διαφορετικός τύπος σχέσης που επανεκπαιδεύει τον εγκέφαλο μαθαίνοντάς του να δημιουργεί θετικές εμπειρίες και να διαχειρίζεται πιο λειτουργικά τις αρνητικές.Διαβάστε σχετικά: Τι μαθαίνουν οι θεραπευτές από τους θεραπευόμενούς τουςΓιατί ο θεραπευτής δεν μου λέει απλά τι πρέπει να κάνω;Για να καταλάβουμε γιατί η θεραπευτική σχέση είναι τόσο σημαντική και διαφορετική από κάθε άλλη σχέση (λ.χ. ερωτική, φιλική, ή γονεϊκή) που έχουμε στην ζωή μας, καθώς και ότι δεν μπορεί να υποκατασταθεί από μια συμβουλή που θα βρούμε σε ένα βιβλίο αυτοβοήθειας, θα είχε ενδιαφέρον να δούμε πρώτα πως έχει εξελιχθεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Αδρά μιλώντας, υπάρχουν τρία μέρη στον εγκέφαλό μας τα οποία αντιπροσωπεύουν τρεις διαφορετικές φάσεις της εξέλιξής μας.Ο ερπετοειδής εγκέφαλος είναι το πιο πρωτόγονο μέρος το οποίο είναι υπεύθυνο για τις αυτόματες βιολογικές λειτουργίες του οργανισμού, όπως είναι η αναπνοή. Το λιμβικό σύστημα έχει εξελιχθεί δεύτερο και είναι υπεύθυνο για την ρύθμιση του συναισθήματος και της συμπεριφοράς μας. Τέλος, ο νεοφλοιός είναι το πιο εξελιγμένο κομμάτι το οποίο είναι υπεύθυνο για την συμβολική σκέψη, την γλώσσα και την λογική.Όταν ρωτάμε έναν φίλο μας ή τον σύντροφό μας να μας πει την γνώμη του για μια απόφαση που πρόκειται να πάρουμε, απευθυνόμαστε κυρίως στον νεοφλοιό του – στην εύρεση μιας λογικής και συνειδητά εφαρμόσιμης λύσης.Ωστόσο, τα περισσότερα ζητήματα που βρίσκουμε συνεχώς μπροστά μας (π.χ. οι μη ικανοποιητικές σχέσεις, οι αρνητικές κρίσεις και προβλέψεις για τον εαυτό, η απώλεια ικανοποίησης από την ζωή), δεν προκύπτουν κατεξοχήν εξαιτίας κάποιων «σφαλμάτων» της λογικής μας, αλλά λόγω των αρνητικών συναισθημάτων που καταπιέσαμε και απωθήσαμε κάποια σημαντική στιγμή στη ζωή μας.Συνεπώς, μόνο μέσα από μια καινούργια σχέση, την θεραπευτική, η οποία βασίζεται στην άνευ όρων αποδοχή και στην ασφάλεια του θεραπευτικού πλαισίου, μπορούν να αναδυθούν και να βιωθούν αυτά τα καταπιεσμένα συναισθήματα με σκοπό έπειτα να δοθεί ένα διαφορετικό νόημα μέσω του νεοφλοιού στις τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος και του παρόντος, έτσι ώστε το λιμβικό σύστημα να παράγει λιγότερα αρνητικά συναισθήματα και περισσότερα θετικά.Όταν τα συναισθηματικά προβλήματα ξεκινούν…Τα συναισθήματά μας, μάς βοηθούν να επιβιώσουμε στον κόσμο μέσα στον οποίο χρειαζόμαστε παράλληλα την αρωγή των άλλων. Καθώς μεγαλώνουμε, το λιμβικό μας σύστημα δημιουργεί συναισθήματα, όπως είναι ο θυμός και η θλίψη, τα οποία καθορίζουν την κοινωνική συμπεριφορά, μας βοηθούν να βάζουμε όρια στις σχέσεις μας με τους άλλους, να θρηνούμε για μια απώλεια και να υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας.Για παράδειγμα, όταν κάποιος μας κακομεταχειρίζεται, η φύση μας έχει προικίσει με το συναίσθημα του θυμού το οποίο μας δίνει ενέργεια και δύναμη για να αλλάξουμε την ανεπιθύμητη συμπεριφορά.Ωστόσο, όταν είμαστε παιδιά και κατά κύριο λόγο εξαρτημένοι από τους άλλους για την επιβίωσή μας, η καθοδήγηση που μας παρέχουν τα συναισθήματά μας στο κοινωνικό περιβάλλον, εξαρτάται από τον τρόπο που ανταποκρίνονται οι γονείς μας σε αυτά. Το παιδί λοιπόν που τιμωρείται κάθε φορά επειδή αντιδρά με θυμό στις άδικες και απογοητευτικές εμπειρίες που βιώνει, μαθαίνει να συνδέει ασυνείδητα τον θυμό με τον πόνο και τον φόβο της τιμωρίας.Όσο συνεχίζει να βιώνει αρνητικές εμπειρίες που εκλύουν θυμό για τον οποίο τιμωρείται ή δεν ενθαρρύνεται να εκφράσει, τόσο σταματά να τον βιώνει άμεσα στο σώμα και αντ’ αυτού αισθάνεται άγχος γιατί ο εγκέφαλός του έχει μάθει πλέον από το κοινωνικό περιβάλλον ότι η έκφραση αυτού του συναισθήματος έχει μόνο δυσάρεστες συνέπειες και κανένα όφελος.Η προσπάθεια λοιπόν να μας προστατέψει το λιμβικό μας σύστημα από τον συναισθηματικό πόνο της τιμωρίας έχει ένα μεγάλο κόστος – την βίωση ενός μόνιμου και ανεξήγητου άγχους που δημιουργεί προβλήματα στις σχέσεις μας με τους άλλους.Πως η θεραπεία επανεκπαιδεύει τον εγκέφαλο να βιώνει τα συναισθήματα;Στην αρχή της θεραπευτικής σχέσης, ο θεραπευόμενος είναι αρκετά πιθανό να βάλει τον θεραπευτή ασυνείδητα στον ρόλο των ατόμων που ήταν φιγούρες εξουσίας στην ζωή του. Για παράδειγμα, σκεφτείτε μια γυναίκα που είχε έναν ελεγκτικό και επικριτικό πατέρα ο οποίος θύμωνε κάθε φορά μαζί της όταν εκείνη διαφωνούσε μαζί του.Ως παιδί, αυτή η γυναίκα έμαθε ότι λέγοντας την άποψή της ελεύθερα, μπορεί να προκαλέσει μεγάλο μπλέξιμο στην σχέση της με τον πατέρα, αλλά επειδή τον αγαπούσε, άρχισε να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του και να μην ορθώνει ποτέ ανάστημα όταν της έλεγε κάτι με το οποίο διαφωνούσε.Στην θεραπεία, αυτή η γυναίκα μπορεί να ζητάει από τον θεραπευτή της να της πει τι να κάνει, να του λέει ότι δεν μπορεί να πάρει μια απόφαση ή ακόμα και να τον προτρέπει να της πει τι είναι αυτό που πρέπει να πει κατά τη διάρκεια της συνεδρίας.Μπορεί επίσης να θέλει να ασυνείδητα να βάλει τον θεραπευτή στον ρόλο που είχε εκείνη ως παιδί ασκώντας του έναν αδιόρατο έλεγχο. Έτσι, τον κάνει να αισθάνεται ενοχικά όταν του λέει κάτι και εκείνος διαφωνεί μαζί της, με αποτέλεσμα να τον χειρίζεται και στο τέλος εκείνος να ικανοποιεί αθέλητα τις προσδοκίες της.Ρίχνοντας φως σε αυτή τη διαδικασία, ενθαρρύνοντας την γυναίκα να βρει την προσωπική της φωνή μέσα από το δικό της αξιακό σύστημα και κρατώντας μια αυθεντική στάση απέναντί της με βάση την οποία αρχίζει να καταλαβαίνει ότι δεν είναι ευθύνη κανενός να συμφωνεί με κάποιον άλλο απλά για να τον κάνει να νιώσει καλύτερα, ο θεραπευτής ενισχύει την ασφάλεια του θεραπευτικού περιβάλλοντος και την αποτελεσματικότητα της θεραπευτικής δουλειάς μέσα από δύο διαδικασίες: α) δεν αντιμετωπίζει την θεραπευόμενη όπως αντιμετωπίστηκε στο παρελθόν από τον γονέα και β) βοηθά την θεραπευόμενη να συνειδητοποιήσει τις τρομακτικές και επώδυνες συναισθηματικές διαδικασίες που απέφευγε ως τώρα. Συνεπώς, δεν αρκεί μόνο να διαφωτιστεί μια τέτοια διεργασία, αλλά να βιωθεί ξανά και ξανά κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σκοπό να αποκτήσει το άτομο παραπάνω έλεγχο σε καταστάσεις στις οποίες εκδηλώνει τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα συμπεριφοράς.Διαβάστε σχετικά: Γιατί οι θεραπευτικές συνεδρίες συνήθως διαρκούν μόνο 45 ή 50 λεπτά;Η ψυχοθεραπεία λοιπόν, όπως έλεγε ο IrvinYalom, είναι μια κυκλοθεραπεία, καθώς θεραπευτής και θεραπευόμενος ανεβαίνουν μαζί μια μικρής κλίσης ετοιμόρροπη σπειροειδή σκάλα ασχολούμενοι με τα ίδια ζητήματα ξανά και ξανά.Βασικός σκοπός λοιπόν της θεραπευτικής σχέσης είναι η αποκατάσταση της ρήξης στον δεσμό που αναπτύχθηκε στην παιδική ηλικία ανάμεσα στον θεραπευόμενο και τους πρώτους φροντιστές του μέσα από την ενεργή εξερεύνηση, βίωση και εξομάλυνση αυτών των αρνητικών συναισθημάτων. Πολλές φορές, οι θεραπευόμενοι μπερδεύουν την βίωση ενός συναισθήματος με την έκφρασή του και ως εκ τούτου αποφεύγουν την πρώτη φοβούμενοι τις συνέπειες που μπορεί να έχει στην ζωή τους η δεύτερη.Η ενθάρρυνση, η αποδοχή και η δυνατότητα του θεραπευτή να αντέχει αυτά τα επώδυνα συναισθήματα σε συνδυασμό με την γνησιότητα και την ισότιμη δέσμευση απέναντι στη διαδικασία, βοηθούν τον θεραπευόμενο να μειώσει το επικριτικό και τιμωρητικό κομμάτι του εαυτού του και να μάθει να συνδέεται με έναν ώριμο και ενήλικο τρόπο πρώτα μαζί του και έπειτα με τους άλλους.Η θεραπευτική σχέση λοιπόν ξεκινά να αποτελεί ένα υγιές παράδειγμα, τηρουμένων των αναλογιών, για τις σχέσεις που συνάπτουμε με τους υπόλοιπους ανθρώπους της ζωής μας.ΣυμπέρασμαΗ επιτυχημένη θεραπεία συμβάλλει στην συναισθηματική ευελιξία και στην ψυχολογική ενδυνάμωση του ατόμου με αποτέλεσμα να αποκτά μεγαλύτερη ελευθερία στις σχέσεις του με τους άλλους. Επίσης, αποκαθιστά την ικανότητά του να έχει άμεση πρόσβαση στα συναισθήματά του με σκοπό να αυτο-καθοδηγείται πιο αποτελεσματικά μέσα στην κοινωνία χωρίς να βιώνει δυσάρεστα συμπτώματα.Ωστόσο, για να είμαστε ειλικρινείς πρώτα από όλα με τον εαυτό μας, ούτε εμείς οι θεραπευτές γνωρίζουμε πως λειτουργεί πραγματικά η ψυχοθεραπεία. Ο I. Yalom το θέτει όμορφα γράφοντας σε ένα από τα βιβλία του: το μόνο πράγμα που γνωρίζω με βεβαιότητα είναι πως, αν εγώ μπορέσω να οικοδομήσω ένα αυθεντικό και στοργικό περιβάλλον, οι θεραπευόμενοί μου θα βρουν τη βοήθεια που έχουν ανάγκη, συχνά με απίθανους τρόπους που ποτέ δεν θα μπορούσα να τους προβλέψω ούτε να τους φανταστώ.

Ενδυνάμωση σχέσης

Συνέπειες διαταραχών προσωπικότητας. Οι συνέπειες αυτών των διαταραχών εκτείνονται σε ένα ευρύ φάσμα της καθημερινής λειτουργικότητας των ανθρώπων και μπορεί να αφορούν τις προσωπικές σχέσεις, την κοινωνική ζωή γενικότερα, αλλά να αγγίζουν και τα επαγγελματικά ζητήματα. Συνηθέστερα, οι συνέπειες εκτείνονται σε όλες τις προαναφερθείσες «περιοχές».

Μορφές διαταραχών

  1. Παρανοειδής: χαρακτηρίζεται από ένα πρότυπο υπερβολικής καχυποψίας και έλλειψης εμπιστοσύνης των άλλων.
  2. Σχιζοειδής: χαρακτηρίζεται από έλλειψη ενδιαφέροντος και κινήτρου για κοινωνικές σχέσεις, απάθεια και περιορισμένη έκφραση συναισθημάτων.
  3. Σχιζότυπη: χαρακτηρίζεται από εξαιρετική δυσκολία στις κοινωνικές σχέσεις και γνωστικές ή αντιληπτικές παραμορφώσεις.
  4. Αντικοινωνική: χαρακτηρίζεται από ένα διαρκές μοτίβο παραβίασης των δικαιωμάτων των άλλων, έλλειψης ενσυναίσθησης, χειριστικής και παρορμητικής συμπεριφοράς.
  5. Μεταιχμιακή: χαρακτηρίζεται από αστάθεια στις σχέσεις, στην εικόνα εαυτού, στην ταυτότητα και στο συναίσθημα, καταστάσεις που συχνά οδηγούν σε παρορμητικές και αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές.
  6. Ιστριονική (Δραματική): χαρακτηρίζεται από υπερβολική (δραματική) έκφραση των συναισθημάτων και από μια συμπεριφορά με την οποία το άτομο αναζητά διαρκώς την προσοχή των άλλων.
  7. Ναρκισσιστική: χαρακτηρίζεται από αίσθημα μεγαλείου, αναζήτηση του θαυμασμού των άλλων και έλλειψη ενσυναίσθησης.
  8. Αποφευκτική: χαρακτηρίζεται από ένα μακροχρόνιο μοτίβο αναστολής ως προς την κοινωνική έκθεση και ακραίας ευαισθησίας στην αρνητική κριτική.
  9. Εξαρτητική: παθολογική ανάγκη για εξάρτηση και φροντίδα από τους άλλους.
  10. Ψυχαναγκαστική-Καταναγκαστική: χαρακτηρίζεται από ακραία προσκόλληση στους κανόνες, τελειοθηρία και ανάγκη για άσκηση ελέγχου.

Όταν ακούμε τη λέξη αυτορρύθμιση νομίζουμε ότι πρέπει να εστιάζουμε στον έλεγχο του εαυτού μας, του τύπου «συγκρατούμαι για να μη βάλω τις φωνές στον πρόεδρο της εταιρείας».

Αν όλο κι όλο που σκέφτεστε είναι μόνο αυτό, τότε, φίλοι μου, χάνετε όλα τα ωραία και νόστιμα πράγματα. Η αυτορρύθμιση εκτείνεται πολύ πιο πέρα από τον αυτοέλεγχο.

Ο Daniel Goleman μιλά για πέντε συναισθηματικές δεξιότητες που εμπίπτουν στη σφαίρα επιρροής της αυτορρύθμισης:

1. Αυτοέλεγχος: ελέγχω τα δυσάρεστα συναισθήματα και τις παρορμήσεις μου.

2. Αξιοπιστία: Διατηρώ τα πρότυπα της εντιμότητας και της ακεραιότητάς μου.

3. Ευσυνειδησία: Αναλαμβάνω την ευθύνη για την προσωπική μου απόδοση.

4. Προσαρμοστικότητα: Δείχνω ευελιξία στη διαχείριση της αλλαγής.

5. Καινοτομία: Νιώθω άνετα με τις καινούριες ιδέες, προσεγγίσεις και πληροφορίες.

Όλα τα παραπάνω έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: την επιλογή.

Ο καθένας μας θα ήθελε να έχει αυτές τις δεξιότητες. Όλοι θέλουμε, για παράδειγμα, να διαθέτουμε προσαρμοστικότητα κα καινοτομία. Ποιος δεν θα ήθελε επίσης να έχει εντιμότητα και ακεραιότητα;

Κι όμως, πολλοί από εμάς δεν κατορθώνουν να διατηρούν συνεχώς και σε υψηλά επίπεδα αυτές τις ιδιότητες. Γιατί; Γιατί συχνά τα συναισθήματά μας μας εξαναγκάζουν να λειτουργήσουμε διαφορετικά.

Αν όμως ήμασταν σε θέση να μετατρέψουμε τον εξαναγκασμό σε επιλογή, τότε όλες αυτές οι ιδιότητες θα μπορούσαν να ενεργοποιηθούν για χάρη μας, και εμείς να επιλέγουμε να τις αξιοποιούμε όποτε το επιθυμούμε.

Η ικανότητα να περάσουμε από τον εξαναγκασμό στην επιλογή είναι ο κοινός παρανομαστής σε όλες αυτές τις δεξιότητες.

Η αυτορρύθμιση δεν έχει να κάνει με την αποφυγή συναισθημάτων. Υπάρχουν καταστάσεις όπου η βίωση οδυνηρών συναισθημάτων είναι απόλυτα ενδεδειγμένη.

Η αυτορύθμιση δεν έχει επίσης να κάνει με την άρνηση ή την καταπίεση αληθινών συναισθημάτων. Τα συναισθήματα μεταφέρουν πολύτιμες πληροφορίες, οπότε αν τα απορρίψουμε ή τα καταπνίξουμε, αυτές οι πληροφορίες θα χαθούν.

Τέλος, αυτορρύθμιση δεν σημαίνει πως δεν βιώνεις ποτέ ορισμένα συναισθήματα. Σημαίνει ότι έχεις την ικανότητα να τα διαχειρίζεσαι με καλύτερο τρόπο.

Κάποτε πληροφορήθηκα ότι στη βουδιστική ψυχολογία υπάρχει μια σημαντική διαφορά μεταξύ θυμού και αγανάκτησης: ο θυμός πηγάζει από την αδυναμία, ενώ η αγανάκτηση απορρέει από μια αίσθηση δύναμης. Λόγω αυτής της διαφοράς, όταν είστε θυμωμένοι, νιώθετε ότι βρίσκεστε εκτός ελέγχου.

Αντίθετα, όταν είστε αγανακτισμένοι, μπορείτε να διατηρείτε τον πλήρη έλεγχο του νου και των συναισθημάτων σας. Έτσι, μπορείτε να είστε συναισθηματικοί και να αγωνίζεστε για την αλλαγή χωρίς ποτέ να χάνετε την ψυχραιμία σας.

Η αγανάκτηση λοιπόν είναι μια ειδική κατάσταση που συνιστά ένα καλό παράδειγμα αυτορρύθμισης.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Chade – Meng Tan «Ψάξε μέσα σου» από τις εκδόσεις Πεδίο

Αίτιο ψυχοθεραπείας

ψυχοθεραπεία χρειάζεται όταν:

Αισθάνονται έντονα και επίμονα αισθήματα άγχους, φόβου, θλίψης, σύγχυσης, ανίας, εξάντλησης η έλλειψης ελπίδας τα οποία δεν μπορούν να ξεπεράσουν μόνο με τις δικές τους προσπάθειες ή δεν γνωρίζουν τα ακριβή αίτια των αισθημάτων τους.

Οι συναισθηματικές και συγκινησιακές δυσκολίες διαταράσσουν την ομαλή λειτουργία της καθημερινής τους ζωής. 

Ενώ θέλουν δυσκολεύονται να αλλάξουν κάποια επιβλαβή συνήθεια ή συμπεριφορά. 

Αντιμετωπίζουν δυσκολίες επικοινωνίας στις σχέσεις τους με άτομα του στενού περιβάλλοντος.

Δυσκολεύονται να βρουν φίλους ή ερωτικούς συντρόφους. 

Η ζωή τους χαρακτηρίζεται από έλλειψη στόχων, αξιών και ιδανικών και δυσκολεύονται να αναλάβουν ευθύνες. 

Συντρίβονται κάτω από το βάρος των περιστάσεων χωρίς να μπορούν να νιώσουν χαλάρωση και χαρά. 

Αισθάνονται ότι χάνουν τον έλεγχο και δεν είναι κυρίαρχοι της ζωής τους.

Βασανίζονται από πιθανές ψυχογενείς σωματικές ενοχλήσεις όπως: έλκος στομάχου, δερματικά εξανθήματα ή άσθμα. 

Επιθυμούν να διαχειρίζονται καλύτερα αρνητικές καταστάσεις, αισθήματα και συμπεριφορές όπως:
χαμηλή αυτοεκτίμηση, εργασιακό στρες, έμμονες ιδέες, ψυχαναγκαστικές πράξεις, διαταραχή της όρεξης για φαγητό, δυσκολία αυτοσυγκέντρωσης, μνήμης και προσοχής, διαταραχή του ύπνου, εξαρτήσεις, θρήνο για τον αποχωρισμό ή το θάνατο αγαπημένου προσώπου, προβλήματα σχολικής συμπεριφοράς, προβλήματα επικοινωνίας ομάδων, ψυχολογικά προβλήματα ή προκλητικές συμπεριφορές οικογενειακών μελών ή φίλων.

Προσωπική ανάπτυξη με βοηθό τα θετικά συναισθήματα

Οι παραδοχές στις οποίες βασίζεται η προσέγγιση της θετικής ψυχολογίας είναι ότι ο άνθρωπος μπορεί να αναπτυχθεί και να ευημερήσει, νοηματοδοτώντας με θετικό τρόπο τη ζωή του. Η προσωπική ανάπτυξη σχετίζεται με την αναγνώριση και την καλλιέργεια των ιδιαίτερων ικανοτήτων του, τις οποίες εντάσσει στην καθημερινότητά του. Επίσης, ο άνθρωπος νοείται ως κοινωνικό ον, αναπτύσσοντας δυναμικές σχέσεις με τα άτομα που απαρτίζουν τον περίγυρό του, τονίζοντας έτσι τη σημασία του θετικού κοινωνικού κύκλου. Η θετική ψυχολογία μελετά τους μηχανισμούς αλλά και τα αποτελέσματα της βίωσης θετικών συναισθημάτων, χωρίς να υποτιμάται η σημασία και η κατανόηση του συνόλου του εύρους των συναισθηματικών εμπειριών.

Προσωπική ανάπτυξη με βοηθό τα θετικά συναισθήματα

Οι παραδοχές στις οποίες βασίζεται η προσέγγιση της θετικής ψυχολογίας είναι ότι ο άνθρωπος μπορεί να αναπτυχθεί και να ευημερήσει, νοηματοδοτώντας με θετικό τρόπο τη ζωή του. Η προσωπική ανάπτυξη σχετίζεται με την αναγνώριση και την καλλιέργεια των ιδιαίτερων ικανοτήτων του, τις οποίες εντάσσει στην καθημερινότητά του. Επίσης, ο άνθρωπος νοείται ως κοινωνικό ον, αναπτύσσοντας δυναμικές σχέσεις με τα άτομα που απαρτίζουν τον περίγυρό του, τονίζοντας έτσι τη σημασία του θετικού κοινωνικού κύκλου. Η θετική ψυχολογία μελετά τους μηχανισμούς αλλά και τα αποτελέσματα της βίωσης θετικών συναισθημάτων, χωρίς να υποτιμάται η σημασία και η κατανόηση του συνόλου του εύρους των συναισθηματικών εμπειριών.

Σχεδίασε έναν Ιστότοπο όπως αυτός με το WordPress.com
Ξεκινήστε