Οι απόλυτες υπαρξιακές ανησυχίες σύμφωνα με το υπαρξιστικό μοντέλο ειναι:A) O Θάνατος
Β) Η ελευθερία
Γ) Η απουσία νοήματος
Δ) Η απομόνωση
Σύμφωνα με τους υπαρξιστές οι ανησυχίες αυτές παίζουν σημαντικό ρόλο ως προς τη διαχείριση τους κ η ανταπόκριση μας παίζει σημαντικό ρόλο στην επίτευξη η όχι της ψυχικής ισορροπίας μας.
Με την έννοια του θανάτου οι υπαρξιστές δίνουν έμφαση στη παράλληλη ύπαρξη στη ζωή κ στο θάνατο αφού ο θάνατος ένα γεγονός αναπόφευκτο κ πραγματικό πρέπει να καλλιεργηθεί η διαχείριση του κ η σκέψη στο ότι όταν θα έρθει αυτό το γεγονός στη ζωή μας εμείς θα απέχουμε διότι θα είμαστε πλέον μακριά από τη ζωή.
Ως προς την ανησυχία της ελευθερίας στο άτομο πρέπει να καλλιεργηθεί με την βοήθεια του θεραπευτή η έννοια της ατομικής ευθύνης διότι κάθε πράξη του είναι αποτέλεσμα της προσωπικής του επιλογής.
Ως προς την υπαρξιστική προσέγγιση με την απουσία νοήματος οι άνθρωποι είναι ανήσυχοι και αναζητούν συνεχώς νοήματα οι θεραπευτές επικεντρώνονται ώστε οι θεραπευόμενοι να βρούν νέα νοήματα στη ζωή τους προβάλλοντας διάφορες επιλογές όπως 1) ο αλτρουισμός όπου επιλέγει να υπηρετεί με ευγένεια κ έλλειψη εγωισμού ,2) η αφοσίωση σε ένα σκοπό ,θρησκευτικό ,πολιτικό, επιστημονικό όπου εκεί ξεπερνά τον εαυτό του.3) η δημιουργικότητα παίζει σημαντικό ρόλο διότι αποκτά ομορφιά κ νόημα η ζωή του.4) η θρησκεία όπου το άτομο αφιερώνεται στη πίστη του 5) να αντιμετωπίζει τον υπαρξιακό πόνο με αισιοδοξία, ακεραιότητα, αξιοπρέπεια. 6) με ηδονισμό όπου επιλέγει να ζει τη ζωή του στο έπακρο της απόλαυσης κ της χαράς.7) η αυτοεκπλήρωση ως προς τη βελτίωση του εαυτού τους.
Ως προς την απομόνωση που βασίζεται στο αξίωμα ότι μόνοι ερχόμαστε κ μόνοι φεύγουμε εννοώντας ότι υπάρχει ένας αγεφύρωτος κόλπος μεταξύ του εαυτού μας κ με οποιονδήποτε άλλο άτομο οι θεραπευτές προσεγγίζουν στη σύνδεση με τους ανθρώπους του περιβάλλοντός τους κ να αποδεχτούν το γεγονός ότι είναι διαχωρισμένοι μεταξύ τους αλλά να αποδέχονται τα μεταξύ τους ελαττώματα ,ώστε να προχωρήσει η σχέση τους και να αποσβεστεί η αποξένωση τους.
