Στο ξεκίνημα της ζωής μας αισθανόμαστε γεμάτοι από προσδοκίες κ επιθυμίες με το πέρασμα του χρόνου όμως βλέπουμε ότι οι επιθυμίες μας κ οι προσδοκίες μας δεν εκπληρώνονται τότε μας κατακλύζει το συναίσθημα της ματαίωσης κ της ακύρωσης και βέβαια αυτά τα συναισθήματα παράγουν αχγος ,πως μπορούμε να διαχειριστούμε αυτά τα συναισθήματα ώστε να μην οδηγηθούμε σε ψυχοπαθολογία και κατάθλιψη ? Το άτομο στη ζωή του είναι σίγουρο ότι θα αντιμετωπίσει πολλές συγκρούσεις εξαρτάται από το πόσο δυνατό είναι το εγω μας για να ανταπεξέλθει ? Αν το άτομο κατά τη παιδική ηλικία έχει μεγαλώσει σε ένα ασφαλές προστατευτικό περιβάλλον ίσως θα δυσκολευτεί να τα διαχειριστεί το μόνο σίγουρο ότι όλα τα συναισθήματα τα γεννά η σκέψη αν μπορέσουμε να διοχετεύσουμε τη σκέψη αλλού μέσω άλλων μηχανισμών τότε θα αισθανόμαστε καλύτερα κ ποιοι είναι αυτοί οι μηχανισμοί που δραστηριοποιούνται αυτόματα ? Κατά τον Φρόιντ το άγχος διαδραματίζεται από την απουσία εκφόρτισης ενεκα συναισθηματικών ελλείψεων τοτε υποσυνείδητα ενεργοποιούνται οι μηχανισμοί άμυνας ώστε το εγω μας να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες κ ποιοι είναι αυτοί οι μηχανισμοί σας αναφέρω μερικές που χρησιμοποιεί το άτομο ,α. Άρνηση αρνείται να δεχθεί μια κατάσταση κ με την άρνηση αυτή πετυχαίνει το να μη σκέφτεται αυτό που τον πειράζει Β. Δράση δραστηριοποιείται σε ενδιαφέροντες τομείς κ που τον γεμίζουν συναισθηματικά κ σωματικά .γ μετουσίωση, επένδυση , σε καλλιτεχνία ,διάβασμα,κ σε οτιδήποτε παραγωγικό ώστε να μας γεμίσει ψυχολογικά κ να αντισταθμίσει , τα δυσάρεστα συναισθήματα .σας ανέφερα μερικούς μηχανισμούς άμυνας ώστε το εγω να μπορεί να εκ φορτίζει την ένταση κ η ζωή του να είναι πιο λειτουργική και μια σημαντική παράμετρος που παίζει σημαντικό ρόλο είναι να μη κάνουμε συγκρίσεις σε όλους η ζωή δεν είναι ίδια δυστυχώς ,όμως είναι η διαχείριση της ζωής μας είναι δικιά μας υπόθεση .
