Όλοι οι άνθρωποι έχουν συγκρούσεις με τα συναισθήματα τους τις επιθυμίες και τις προσδοκίες τους
Σύγκρουση με μια ευχαρίστηση έναντι μιας
πιθανής δυσαρέσκειας που μπορεί να συνοδεύει την
επίγνωση και την έκφραση επιθυμιών.
Οι εκτιμήσεις της ηθικής κ των αξιωμάτων που έχει το άτομο είναι σημαντικές για την εκτίμηση της ισορροπίας της
ευχαρίστησης και της δυσαρέσκειας, καθώς η πιθανότητα πρόκλησης αρνητικών
συναισθημάτων όπως ενοχή, ντροπή ή ταπείνωση μπορεί να είναι μέρος του κόστους της
προσπάθειας εκπλήρωσης μιας επιθυμίας. Έτσι, υπάρχουν συγκρούσεις μεταξύ του id και
του εγώ καθώς και μεταξύ του id και του υπερεγώ. Αυτή
η άποψη του νου ως αποτελούμενου
από ξεχωριστούς φορείς είχε σκοπό να εξηγήσει τη δυναμική αλληλεπίδραση των
ασυμβίβαστων στόχων του ατόμου. Σε αυτό το μοντέλο άμυνας κίνησης της ψυχικής
λειτουργίας
και η καταδίκη του σούπερ εγώ. Το άγχος αναφέρεται σαν μια
προειδοποίηση που ξεκινά τις αμυντικές διαδικασίες προκειμένου να αποφευχθεί ένα
πλήρες τραυματικό άγχος. Ο ψυχαναλυτής Φρόιντ είδε την εσωτερική σύγκρουση
οφειλόμενη στην ασυμβατότητα μεταξύ «μιας ιδέας και του εγώ», την οποία αρχικά ανέφερε
ως «υστερία άμυνας», η άμυνα ήταν η προσπάθεια του εγώ να καταστείλει την
απαράδεκτη επιθυμία. Αυτή η σύλληψη οδήγησε στο μοντέλο «οδήγησης-άμυνας»
Επίσης η δημιουργία μιας σύγκρουσης προσέγγισης-αποφυγής,
Συνέπεια των συγκρούσεων είναι οι νευρώσεις κ οι υστερίες Στη δεκαετία του 1950, η σύγκρουση σχετίστηκε
Για την εξήγηση κ την κατανόηση των ψυχοσωματικών διαταραχών. Κάθε ψυχοσωματική διαταραχή
θεωρήθηκε ότι σχετίζεται με μια συγκεκριμένη σύγκρουση
ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ 